Symbolizm w malarstwie

Symbolizm w malarstwie rozwijał się równoległe do nurtu realistycznego. Sięgał on często do biblijnych symboli i alegorii. Według symbolistów sztuka powinna oddziaływać przede wszystkim na intelekt odbiorcy, stąd też symboliści nie tylko malowali obrazy – alegorie, ale także obrazy – zagadki, które bywały naprawdę trudne do rozszyfrowania. Symboliści traktowali obraz jako samodzielnie funkcjonujący byt, który nie zależy od rzeczywistości. Używane barwy i techniki malarskie miały stanowić swego rodzaju odpowiedniki pewnych uczuć i emocji. Jednym z czołowych przedstawicieli francuskiego symbolizmu był Paul Serusier. Starał się on malować rzeczywistość określonymi barwami, które miały odzwierciedlać jego emocje i pierwsze wrażenia na widok danych krajobrazów czy przedmiotów. Zdaniem Serusiera malarstwo wcale nie musiało stanowić naśladownictwa. Przykładem takiego podejścia do sztuki Serusiera był jego słynny obraz „Talizman”. Innym cenionym francuskim symbolistą był Maurice Denis, który razem z Serusierem tworzył obrazy w duchu nabizmu. Francja nie była jedynym miejscem, gdzie rozwinęło się malarstwo symboliczne. Dość szybko symbolizm rozprzestrzenił się na inne państwa europejskie. Także wśród Polaków można wymienić kilku wybitnych symbolistów. Są to między innymi: Józef Mehoffer, Jacek Malczewski, Władysław Podkowiński, Witold Wojtkiewicz. Warto poświęcić zwłaszcza nieco uwagi malarstwu Józefa Mehoffera, który był autorem znamiennego obrazu pod tytułem „Dziwny ogród”. Obraz ten jest wręcz przepełniony symbolami. Sam ogród ma być symbolem raju, krainy wiecznej szczęśliwości. Widoczny na obrazie nagi chłopiec jest uosobieniem niewinności, stojąca bosko za nim matka symbolizuje natomiast bezpieczeństwo domu rodzinnego. Ogromna ważka natomiast jest symbolem lata, piękna przyrody.