Pablo Picasso „Skrzypce i gitara”

malarstwo, obrazy „Skrzypce i gitara” to jedno z kubistycznych dzieł Pabla Picassa, które powstało w 1913 roku. Obecnie znajduje się w Ermitażu w Petersburgu. Na obrazie widać fascynację malarza zjawiskiem trójwymiarowości, namalowane przez niego kształty bardzo udatnie imitują trójwymiarowość. Obraz jest przykładem kubizmu syntetycznego, który Picasso zaczął rozwijać od roku 1912. Artyście chodziło o to, by rozłożyć malowane przedmioty na części zgeometryzowane w taki sposób, by były one nadal rozpoznawalne dla widza. Ten obraz jest świetnym przykładem na spełnienie tego założenia. Widzimy przecież struny, pudło rezonansowe i inne elementy typowe dla tytułowych instrumentów. Obraz jest ciekawy także pod względem kolorystycznym, ponieważ Picasso zaczyna rezygnować z monochromu na rzecz szerszej palety barw. „Skrzypce i gitara” łączą w sobie odcienie brązu, stonowanej żółci oraz chłodnego błękitu. Motyw wybranych instrumentów nie jest bynajmniej przypadkiem. Znawcy twórczości Pabla Picasso wiedzą, że dość często maluje właśnie skrzypce i gitary lub też jakieś osoby grające na tych instrumentach. Warto jednak pamiętać, że Picasso gitarę i skrzypce traktował jako symbol kobiecej anatomii. Wracając jeszcze do pojęcia kubizmu syntetycznego, na obrazie widzimy przedmioty , które rozpoznajemy wprawdzie bez trudu, ale których szczegóły artysta celowo pominął. Picasso skoncentrował się tylko na tych elementach skrzypiec, które uznał za ich najważniejsze elementy, jak się okazało w pełni to wystarczyło. Również kolorystyczne rozwiązana zastosowane w tym obrazie Picasso wykorzystywał także w innych dziełach kubizmu syntetycznego, malując przedmioty jako podzielone płaszczyzny w wyraźnym kolorze. Bez wątpienia „Skrzypce i gitara” to ciekawe dzieło otwierające nowy etap twórczości słynnego hiszpańskiego artysty.