Michał Anioł” „Stworzenie słońca i księżyca”

malarstwo, obrazy „Stworzenie słońca i księżyca” to nadzwyczajne dzieło Michała Anioła, które powstawało w latach 1508 – 1512. Fresk ten można podziwiać do dzisiaj w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie. Dość interesującym szczegółem jest bez wątpienia fakt, że Michał Anioł namalował dwukrotnie postać Boga. Najpierw widzimy go stwarzającego słonce i księżyc, później zaś odchodzącego. Ciekawostkę może stanowić fakt, że malarz dał postaci stwórcy rysy twarzy papieża Juliusza II, który właśnie zlecił artyście prace w Kaplicy Sykstyńskiej. Fresk jest jednoznacznym dowodem fascynacji malarza sztuką antyczna, dowodzą tego liczne nagie postacie podtrzymujące wieńce z kwiatów. Artysta namalował na fresku także wiele postaci aniołów. Na uwagę zasługuje fakt, że nie są typowe zwiewne postacie ze skrzydłami. Anioły mistrza Buonarottiego maja maja silne, muskularne sylwetki, co jest wyrazem typowego renesansowego uznania dla ludzkiej anatomii. Znamienny jest fakt, że anioły towarzyszą Bogu przy stwarzaniu ciał niebieskich, ma to przypominać, że Bóg stworzył je przed ludźmi. Warto jeszcze wrócić do spraw technicznych. Sklepienie Kaplicy Sykstyńskiej ma powierzchnię około 500 m kwadratowych, stąd tez artysta długo zastanawiał się, jak najlepiej wykorzystać tyle miejsca. Ostatecznie postanowił zastosować zabieg zwany architekturą iluzjonistyczną, dzięki czemu podzielił sklepienie kaplicy na wiele mniejszych powierzchni, na których mógł namalować pojedyncze sceny biblijne. W zasadzie wszystkie freski w Kaplicy Sykstyńskiej maja przedstawiać historie biblijną od stworzenia świata aż do przyjścia Jezusa Chrystusa. Co ciekawe, Michał Anioł umiejętnie wplatał w sceny biblijne motywy mitologiczne, np. obok postaci proroków znanych ze Starego Testamentu możemy zauważyć także postacie antycznych wróżbitek. Najbardziej rzuca się w oczy fakt, że wszystkie postacie, w tym nawet Bóg są wyobrażone w ruchu.