Eugene Delacroix „Wolność wiodąca lud na barykady”

malarstwo, obrazy „Wolność wiodąca lud na barykady” powstała w 1830 roku. Delacroix na pierwszym planie przedstawił personifikację wolności, którą widział jako na wpół obnażoną kobietę w stroju przypominającym nieco szaty antyczne. Kobieta ta nosi na głowie czapkę frygijską, w ręku trzyma flagę francuską. Ma to przypominać o romantycznych ideałach: wolności, równości i braterstwie. Kobieta uosabiająca wolność faktycznie prowadzi za sobą cały tłum, ale kilka osób rzuca się szczególnie w oczy. Delacroix postarał się umieścić na obrazie przedstawicieli wszystkich stanów, widzimy zatem elegancko ubranego mieszczanina, ulicznika, gdzieś w oddali widać charakterystyczny kapelusz studencki. Delacroix daje odbiorcom swego dzieła do zrozumienia, że wolność to idea, która dotyczy wszystkich bez wyjątku. Bunt wobec króla zjednoczył podzielone społeczeństwo francuskie, które na obrazie zapomina o wszelkich różnicach, stając wspólnie do walki z niesprawiedliwym systemem. Namalowane na obrazie wydarzenia artysta umiejscowił w Paryżu, co potwierdza widoczna na drugim planie po prawej stronie odległa katedra Notre Dame. Warto jeszcze przypomnieć okoliczności powstania tego wspaniałego obrazu. Otóż obraz był wyrazem rewolucyjnych przekonań samego artysty, które doszły do głosu w trakcie słynnej rewolucji lipcowej 1830, wymierzonej przeciwko twardym rządom Karola X. „Wolność wiodąca lud na barykady” to dzieło romantyczne, które zadziwia dynamizmem i które odwołuje się do uczuć i emocji widza, nie zaś do jego intelektu. Na widza działa zarówno plastyczne przedstawienie ruchu jak i intensywne kolory, które dominują na płótnie. Obraz ma nie tylko przypominać szczytne ideały wolnościowe, które w romantyzmie nabrały wyjątkowego znaczenia, ale także ma stanowić hołd dla wszystkich osób, które czynnie o wolność walczyły.