Antoine Watteau „Odjazd na Cyterę”

malarstwo, obrazy „Odjazd na Cyterę” to przykład typowego malarstwa rokokowego, zarówno w formie jak i w tematyce. Na obrazie widzimy gromadę ludzi udających się na wyspę Cyterę, która to wyspa znajdowała pod opieką bogini miłości Afrodyty. Po prawej stronie widzimy wśród drzew posąg bogini, który zdaje się czuwać nad zakochanymi. Obok posągu na ziemi leży łuk i strzały – atrybut boga miłości Erosa. Po lewej stronie natomiast artysta ukazał kilka unoszących się w powietrzu amorków, które nadają całej kompozycji lekkości. Wszystkie postacie ludzkie ubrane są zgodnie z obowiązującą francuską modą, ich stroje utrzymane są raczej w jasnych barwach. Warto przyjrzeć się bliżej namalowanym trzem parom zakochanym. Malarz pokusił się o ukazanie różnych etapów zakochania. Żeby to zaobserwować warto przyjrzeć się bliżej trzem parom na obrazie i pokusić się o przeanalizowanie ich gestów i zachowań. Po prawej stronie widzimy parę, która wydaje się dopiero zaczynać swa znajomości. Mężczyzna szepce coś do ucha kobiety, jeden z licznych kupidynów ciągnie ja za skraj sukni, aby pomóc jej odeprzeć pokusę. Druga para to kolejne stadium uwodzenia – tym razem widzimy mężczyznę zapraszającego damę do tańca. Kolejna para obejmuje się, kobieta spogląda jednak wstecz, jakby przypominając sobie wcześniejszą beztroskę niezobowiązującego flirtu. Oczywiście wszystkie trzy pary to osoby z wyższej klasy społecznej, na co wskazuje ich ubiór. W tle jednak widzimy także gromadę ludzi niższego stanu. Możemy jednak założyć, że artysta nie chciał; w żaden sposób zajmować się kwestia społecznej nierówności. Zależało mu raczej na namalowaniu widowiskowej sceny z wyraźnym efektem teatralnym. Badacze są zdania, że widać tu wyraźnie wpływy popularnej w okresie rokoko komedii dell'arte. „Odjazd na Cyterę” był dziełem, które zadecydowało o przyjęciu Watteau w poczet członków Królewskiej akademii Malarstwa.